Recensie: Embassytown – China Miéville

12 mei 2012 om 16:44

Sinds ik nietsvermoedend Perdito Street Station mee nam uit de bibliotheek, ben ik een fan van China Miéville’s werk. Zijn eerste boeken vielen vooral binnen de fantasy, maar gaven daar zo’n eigen draai aan dat hij met een aantal gelijkgestemde auteurs werd ingedeeld in de New Weird.

Sindsdien heeft Miéville meerdere genres aangepakt, zoals de procedurele detective in The City & The City. Wat blijft is zijn eigen unieke draai, er zit altijd iets ‘weirds’ in zijn boeken en de stad is altijd net zo aanwezig als de personage.

In Embassytown pakt China Miéville de science fiction aan, een van mijn favoriete genres.

Ik zal geen uitgebreide samenvatting geven, die zijn er al genoeg te vinden. In het kort speelt het boek zich af op een planeet ergens aan de rand van de bekende wereld. Op deze wereld leven buitenaardse wezens met een zeer bijzondere manier van communiceren, waardoor slechts enkele mensen, de Ambassadeurs, de gave hebben met deze wezens te spreken. Als er vanaf een andere wereld een nieuwe Ambassadeur verschijnt, gaat het goed mis.

Er zijn een aantal negatieve punten op te merken. Een van de dingen die een flink aantal schrijvers doet die beginnen met sf is het verzinnen van nieuwe woorden en termen voor zo’n beetje alles. Het lijkt er op dat zelfs een redelijk ervaren schrijver als Miéville in deze val trapt. Een flink aantal van zijn neologismes klinken logisch, maar het zijn er net even te veel.

Het plot is boeiend, maar net na het midden is de vaart er een tijdje uit, voor het zich herpakt tegen het einde. De filosofieën van Averice zijn soms wat langdradig en in plaats van dat ze actie onderneemt lijkt (vooral in het begin) alles haar vooral te overkomen.

Gelukkig maken de verfrissende ideeën en de inventiviteit van Miéville dit meer dan goed, en zeker wanneer het plot echt goed op gang is, kon ik het boek niet wegleggen.

Taal & communicatie speelt een grote rol in dit boek. Het is bijna onvermijdbaar het te vergelijken met The Languages of Pao van Jack Vance (als De talen van Pao nog tweedehands te vinden). Het is duidelijk een modernere kijk op de Sapir–Whorf hypothese (de structuur van een taal heeft invloed op hoe de sprekers ervan de wereld ervaren).

Ik kan beide boeken zeker aanraden aan liefhebbers van science fiction en taal. Het plot van Jack Vance is traditioneler, en zijn filosofieën en politieke ideeën zijn meer op de achtergrond dan bij China Miéville. Maar de verfrissende en wel, rare invulling die Miéville aan science fiction geeft, is zeer zeker de moeite waard.

Plaats een reactie